Hoe nu verder?

Een nummer
Vorige week was de aannemer er maar anderhalve dag. Deze week is de aannemer er na veel aandringen afgelopen vrijdag weer geweest. Maar één dag. Het voelt moeizaam. We moeten erg aan de aannemer trekken om wat werkzaamheden gedaan te krijgen. Maar positief: de voorman heeft erg hard gewerkt en heeft er alles aangedaan, zodat wij dit weekend verder konden. En dat is gelukt. Aan hem zal het niet liggen. Hij heeft sparingen gemaakt waar de kozijnen komen, zodat wij hier de voorzetwanden en isolatie op aan kunnen sluiten. Gelukkig heeft de aannemer beloofd morgen (maandag) weer te komen. Maar na maandag niet meer. Dat weten we nu al. Na maandag is het wachten op de kozijnen. Op de vraag wanneer ze nu komen, krijgen we maar geen antwoord. Morgenavond (maandag) hebben we bouwvergadering. Ik ben benieuwd…

Weet je wat dat betekent voor Tim en ook voor Willemijn? Als we de planning niet halen om alles voor de bouwvak klaar te hebben, dan zitten we nog eens 6 weken langer in de rotzooi thuis. Een huis met veel stof en wat eruit ziet als een pakhuis. Voor Tim geeft dat veel onrust, onveiligheid en onzekerheid. Alles is anders en hij voelt onze spanning of we het wel halen. Ook hoort hij het lawaai van het klussen. Tim is zeer ernstig prikkelgevoelig. Dat houdt in dat het lijkt alsof hij zijn hele leven op een lawaaierige kermis rondloopt en waar hem wordt gevraagd dingen te leren en zich te concentreren. Dat lukt natuurlijk niet. Hij gilt het uit van de spanning. ’s Avonds is het emmertje vol. Dan lukt het voor hem niet meer om alles maar te absorberen. Door zijn spasme spant hij zijn spieren erg aan. Door deze spanningen wordt dat nog veel erger. Hij wordt dan boos omdat zelfs een broodkorst van zijn blad af pakken niet meer lukt. En hij wil het zo graag. Ook Willemijn heeft er last van: zij huilt in haar slaap van alle indrukken. Te bedenken dat dit allemaal niet had gehoeven. Het voelt alsof we een nummer zijn. De aannemer leeft niet met ons mee en met Tim heeft hij niks. Het enige wat wel telt, is zíjn planning. Dat doet me pijn…

“Ik doe dit voor jullie”
Wat een werk is er weer verzet deze week! Door een heleboel mensen! Deze mensen hebben ons deze week geholpen met klussen: Jos, Mario, Sanne, Alex, Siebe, Lucas, Sander, Rinie, Peter, Jeffrey, Wouter, en Gudo. En met de catering en het verzorgen van Tim en Willemjn hielpen: Nienke, Monique A., Monique S. en Anne-Lynise. Wauw wat een boel mensen! Niet te geloven! “Ik doe dit voor jullie. Omdat ik jullie wil helpen”, werd er meerdere keren gezegd. Daar word ik stil van en geëmotioneerd.

Er is een enorme berg werk verzet: de daglichtspot is geplaatst, inbouwtoilet is geplaatst, de fundering bij de voordeur is gegoten, alle waterleidingen en CV leidingen zijn aangelegd, geluidswerende voorzetwand is geplaatst, deel van de elektra installatie is aangelegd en aangesloten, elektrabuizen zijn gelegd en er is draad in getrokken, voorzetwanden zijn geplaatst waaraan de schuifdeurautomaten komen te hangen.

Wat een hoeveelheid werk is er verzet hè? We gaan echt als een speer. We lopen perfect op schema! Iemand zei: “Ik ben niet zo handig, maar ik wil wel wat bijdragen”. Fantastisch toch! Zo lief!

50 jarig huwelijk familie Balvert
Er is een heel mooi initiatief gestart: Jan en Truus zijn 50 jaar getrouwd en hebben op de uitnodiging geschreven: “Het is voor ons al een mooi cadeau om u te mogen verwelkomen. Wilt u toch iets geven dan graag in de vorm van een gift voor: www.bouwenvoortim.nl”. Geweldig he?! Zo mooi. Echt prachtig dat mensen zo met ons meeleven. Daar word ik blij van!

Gelukkig
We klussen al een tijd elke dag: elke avond tot 21.30 uur. En beide dagen in het weekend. Het is veel. En dat naast de intensieve zorg voor Tim, de zorg voor Willemijn, alle voorbereidingen voor de verbouwing, het regelen van Tim’s nieuwe school, het aanvragen van hulpmiddelen, het lezen van rapporten over ontwikkelingsobservatie en kindbesprekingen, het schrijven van doelstellingen en verslagen, het contact met de gemeente en zorgverzekeraar en Heins 40-urige werkweek… Maar als je dan ziet hoe goed we onze planning kunnen volgen, al het werk wat er wordt gedaan, al die mensen die langs komen en die het zo goed met je voor hebbben en je willen helpen, dan geeft dat zoveel energie! Ik durf wel te zeggen dat we een vrij intensief leven hebben, maar wel een heel mooi leven met heel veel lieve mensen om ons heen! De wereld is nog mooi. Dan realiseer ik me dat ik samen met Hein, Tim en Willemijn heel gelukkig ben!

Dag lieve mensen!
Lieve groeten Jessica